Deze week was de laatste raadsvergadering voordat de verkiezingen zullen worden gehouden en er een nieuwe raad komt. Het was er zo eentje die paste in de vergaderingen van de afgelopen vier jaar. Veel publieke belangstelling; veel inwoners die er bij wilden zijn omdat er over hun buurt een ingrijpend besluit werd genomen. Dat zie je vaak; mensen die de lokale politiek nauwelijks volgen, heel begrijpelijk.
Af en toe wat meekrijgen over het opknappen van het strand of het centrum. Laat ze maar doen in het raadshuis. Totdat er iets op de agenda staat dat letterlijk hun achtertuin raakt. Dan blijkt het toch uit te maken, wie jou vertegenwoordigt, wie het algemeen belang en het individueel belang met elkaar in verhouding brengt. Bij de vorige verkiezingen was het opkomstpercentage 56 procent.
Ik ben ervan overtuigd dat bij de komende verkiezingen dit veel hoger zal zijn. Ik heb samen met mijn fractie dit werk nu vier jaar gedaan. Met enorm veel plezier. Wat me is opgevallen, zover ik daar objectief in kan zijn, is dat de lokale partijen echt iets toevoegen. In mijn beleving staan ze gewoon dichter bij de mensen zelf; trekken de buurt in. En niet een keer, maar komen nog eens terug. We zijn aanspreekbaar, kunnen ook niet beloven dat het iedere dag mooi weer zal worden… maar zijn aanspreekbaar, luisteren naar de mensen en geven de mensen een stem. Dat is denk ik ook de kracht van lokale democratie. We moeten het samen met elkaar doen, zorgen dat Wassenaar niet gaat verrommelen en we het mooi houden.
Wat wij als Lokaal Wassenaar heel positief vonden bij de laatste vergadering is dat het Deijlerhuis gewoon in eigendom blijft van de gemeente. Daar hadden we vier jaar geleden al voor gepleit. Je kunt wel zeggen dat buurtverenigingen zo belangrijk zijn, maar dan moet je wel een plek hebben om bij elkaar te komen. Het Deijlerhuis is zo een plek; waar iedere week wordt geschaakt, bridge wordt gespeeld, waar je een kleine toneelvoorstelling kunt opvoeren of je 50 jarig jubileum kunt vieren.
Kijk, daar zit Buurtkracht. Ik zal u de verhalen besparen van hoe het nu zo gekomen is dat het Deijlerhuis van ons allemaal blijft (aannemer die het voor een euro mocht kopen, zou doorverhuren tegen marktprijs, het nu niet gaat opknappen, maar het weer heeft teruggegeven aan gemeente, college in verlegenheid etc).
Maar eind goed, al goed. Nu hebben we tijd om te flyeren en ons motto te verspreiden. Doe mee, Denk mee, Stem mee.
