Tot nu toe is het voor de technische staf van Blauw-Zwart wekelijks puzzelen om de opstelling van het 1e en 2e elftal rond te krijgen. Vanaf de start van de competitie tot het afgelopen weekend kampen ze met langdurige blessures, schorsingen en afwezigheid vanwege werkzaamheden of vakanties.
Iedere wedstrijd is het opnieuw uitzoeken welke speler op welke positie kan spelen, wat de status van de ziekenboeg is en wie er beschikbaar zijn. Het geluk is dat er de afgelopen jaren veel talenten vanuit de jeugd zijn doorgestroomd. Er is dit seizoen echter nog geen wedstrijd met dezelfde samenstelling gespeeld; van een ingespeeld team is dan ook geen sprake. Het is en blijft een puzzel.
De wedstrijd werd gestart met doelman Jesse Hertsenberg, de vervanger van de inmiddels langdurig geblesseerde Hidde Wolters. Ook in deze wedstrijd ontpopte Hertsenberg zich als een van de betere doelwachters in deze competitie; met vele perfecte reddingen hield hij vandaag ‘de nul’.
Rechtervleugelverdediger Tristan van Deursen verving de afwezige Quint van der Ploeg. In het centrum van de verdediging stonden Ali Abbach en Sabir Serraj, die terug was van een schorsing. Op de linksachterpositie speelde aanvoerder Raymond Vosse op zijn vertrouwde plek. Op het middenveld was Frank van der Riet na een lange blessureperiode terug; hij stond nu voor de tweede keer weer in de basis. Naast hem op het middenveld speelde Guido Schouten.
Op nr. 10 startte Ilias Assaban achter de drie spitsen. In deze wedstrijd werd echter duidelijk dat hij vanaf zijn vertrouwde positie als linkerspits voor veel meer gevaar zorgt. De linksbuitenpositie werd ingenomen door Lorenzo Torken, een aanvaller met een prima inzet. Centraal in de spits stond Bastiaan Hendriksen, die vaak goed is voor doelpunten maar nu al enige wedstrijden droog staat. Jeroen Kusse speelde op de rechtervleugelspitspositie; hij is terug van een langdurig verblijf in het buitenland en verving de afwezige Mike Berkouwer. Hoewel hij hard werkte en een voorbeeld was voor alle spelers, heeft hij wel een conditieachterstand.
Op de bank: Tom van der Marel, Jari Olijslagers, Calvin de Jong, Marnix Dijkhuizen en de jeugdspelers Xavi Lubbe en Carsten Genemans (reservedoelman).
Afwezigen: Kim Theil, Quint van der Ploeg, Mike Berkouwer, Quinn Berkouwer, Timo van Aken, Gijs van Steen, Gyan van der Woude, Xander Vredenbregt, Ryan van Lochem, Olivier van Deursen, Mark van der Does, Valentijn Lems, Tommy de Jong, Ralph de Jong en Hidde Wolters.
Eerste 45 minuten
Blauw-Zwart en DHL startten beide in een hoog tempo. Dit leidde tot veel balverlies en een handvol doelpuntrijke kansen, die echter allemaal om zeep werden geholpen. Helaas creëerden de Blauwen maar twee kansen. In de 26e minuut was er een open kans voor Lorenzo Torken, die de bal voor open doel verkeerd op zijn pantoffel kreeg waardoor deze ver naast belandde. In de 36e minuut was het Bastiaan Hendriksen die zijn magnifieke, lage kopbal na een van de weinige goede voorzetten vanaf rechts niet beloond zag worden. Ruststand: 0-0.
Laatste 45 minuten + 7 minuten extra tijd
In deze 52 minuten was het spel nauwelijks om aan te zien; het niveau was dat van een vijfdeklasser. Het enige positieve was een van de weinige sporadische aanvallen in de 52e minuut via Vosse, Serraj en Assaban, wiens inzet door de Delftse doelman tot corner werd verwerkt. In de 55e minuut scoorde Lorenzo Torken de 1-0 vanuit een scrimmage na een vrije trap.
In de 62e minuut kreeg Assaban nog een dot van een kans om de Delftse doelman, die te ver voor zijn doel stond, te verschalken. Een poging tot een verre lob mislukte helaas en belandde in de handen van de keeper. Blauw-Zwart liet in de tweede helft Xavi Lubbe, uit de eigen jeugd, debuteren. DHL probeerde in het laatste kwartier nog aan te zetten en raakte zelfs een keer de lat, maar kon de verdediging van Blauw-Zwart dit keer niet passeren. Zo bleven de drie punten op Sportpark De Schulpwei.
Resumerend
Het was een wedstrijd tussen twee hardwerkende elftallen met veel lange ballen en veel balverlies. Het duel werd geleid door een arbiter met veel uitstraling die mannelijk voetbal niet schuwde. Hierdoor ontstonden er soms discussies binnen de lijnen en vanaf de Delftse bank. De wedstrijd leek zonder kaarten te eindigen, maar in de laatste minuten viel er toch nog een gele kaart. Direct na het eindsignaal werd wegens aanmerkingen op de leiding zelfs nog een rode kaart gepresenteerd. Het was een wedstrijd die eigenlijk geen winnaar verdiende, maar waarin de Blauwen de gelukkigste waren: een wedstrijd om snel te vergeten.
