Wie Ben Paulides spreekt, merkt het direct: hij is geen man van grote woorden, maar van rustige overtuiging. Al zestien jaar zit hij in de gemeenteraad van Wassenaar. Daarmee is hij de nestor van de raad, het langstzittende raadslid, het collectieve geheugen en in onrustige tijden een stabiele factor.
Maar voor Ben begint politiek niet in het gemeentehuis. Het begint bij zijn verbondenheid met het dorp waar hij opgroeide. Hij kent de scholen, de wijken, de verenigingen en de mensen. Wassenaar is voor hem geen bestuurlijke eenheid, maar een gemeenschap.

“In de gemeenteraad beslis je over het dagelijks leven van mensen,” zegt hij. “Dat vraagt zorgvuldigheid. En verantwoordelijkheid.”
Van ondernemer naar bestuurder
Voordat hij de politiek inging, was Ben ondernemer. Hij bouwde een technisch productiebedrijf uit tot een internationale speler. Dat betekende investeren met eigen risico, omgaan met onzekerheid en iedere dag opnieuw keuzes maken die kloppen, financieel én inhoudelijk.
Die ondernemersmentaliteit is nog altijd zichtbaar in zijn manier van besturen. Ben leest dossiers zelf, rekent voorstellen door en stelt de vraag die soms ongemakkelijk is: is dit uitvoerbaar, is dit betaalbaar, is dit eerlijk?
Voor hem is politiek geen profilering, maar verantwoordelijkheid nemen. “Je kunt makkelijk ergens vóór zijn,” zegt hij. “Maar de vraag is: wat betekent het morgen, over vijf jaar, voor de mensen die hier wonen?”
Zo werkt het écht in de raad
Voor buitenstaanders lijkt politiek soms eenvoudig: er wordt gedebatteerd en daarna wordt er gestemd. Maar achter die stemmingen gaat een complex proces schuil van overleg, onderhandelen en strategisch afwegen.
“Een raadslid moet creatief en vasthoudend zijn om écht iets te bereiken,” zegt Ben. “Het gaat niet om wie de grootste is, maar om wie bereid is samen te werken aan resultaat.”

Volgens hem draait het om timing en inschatting. Wanneer beweeg je mee om een meerderheid te krijgen? Wanneer houd je vast aan een principieel punt? Wanneer stel je een kritische vraag, en wanneer kies je ervoor om achter de schermen te onderhandelen?
Tijdens een lange begrotingsavond werd dat zichtbaar. De druk om een voorstel aan te nemen was groot. Er was een overschrijding van twee miljoen euro. “Dat lossen we later wel op,” werd er gezegd.
Ben vroeg slechts één ding: wanneer heeft de raad hiervoor toestemming gegeven?
Het bleef even stil bij wethouder Van Doeveren.
Voor hem zit daar de kern van lokaal bestuur. Niet tegenhouden om tegen te houden, maar helderheid vragen voordat gemeenschapsgeld wordt uitgegeven. “Als je dat loslaat,” zegt hij, “verliest de raad zijn controlerende rol.”
Rust in roerige tijden
De afgelopen raadsperiode vroeg om die houding. Toen het vorige college van LokaalWassenaar, Hart voor Wassenaar en de VVD vastliep in onenigheid en uiteenviel, ontstond bestuurlijke onzekerheid. Wassenaar had behoefte aan stabiliteit. De ene partij na de andere haakte af. DLW had slechts één zetel, maar Ben koos ervoor verantwoordelijkheid te nemen en toe te treden tot een nieuwe coalitie.
Dat was geen comfortabele positie. Met een minimale meerderheid telt iedere stem. Maar juist dan komen ervaring en dossierkennis tot hun recht. In die periode werd gewerkt aan bestuurlijke rust, voortgang op belangrijke dossiers en financiële discipline.
Invloed zit niet in volume, maar in voorbereiding.
Onafhankelijk waar het moet
Samenwerken betekent voor Ben niet automatisch instemmen. Wanneer voorstellen onvoldoende onderbouwd zijn of de belangen van inwoners onvoldoende zijn meegewogen, stemt hij tegen, ook als dat betekent dat hij alleen staat.

Dat gebeurde bij de invoering van 30 km/u zonder harde garanties voor hulpdiensten en openbaar vervoer. Dat gebeurde bij besluiten over woningtoewijzing waar statushouders nu voorrang hebben op Wassenaarders die al jaren op de wachtlijst staan, en waarvan hij vindt dat gelijke behandeling voorop moet staan. En dat gebeurde bij de begroting, waar financiële discipline voor hem geen detail is, maar een voorwaarde voor vertrouwen.
“Je kunt samenwerken zonder klakkeloos bij het kruisje te tekenen,” zegt hij. “Kiezers verwachten dat je zelfstandig afweegt.”
De waarde van ervaring
Als nestor vervult hij meer dan een symbolische rol. Hij kent het dossierverleden, herinnert zich eerdere afwegingen en ziet patronen die nieuwkomers nog niet herkennen. Die ervaring helpt om fouten te voorkomen en besluiten beter te onderbouwen.
Daarnaast vervangt hij de burgemeester wanneer nodig en spreekt hij namens de raad bij bijzondere momenten. Maar belangrijker nog: hij helpt de politieke verhoudingen stabiel te houden. In een tijd waarin vertrouwen in de politiek niet vanzelfsprekend is, is die continuïteit van grote waarde.
Vooruitkijken naar 2026
Voor de verkiezingen van 2026 is Ben opnieuw lijsttrekker van Democratische Liberalen Wassenaar. Samen met een team van betrokken kandidaten wil hij werken aan een veilig dorp, eerlijke woningtoewijzing, zorgvuldig verkeersbeleid, sterke lokale zorg en een financieel gezonde gemeente.
Hij is geen beroepspoliticus die van debat zijn vak heeft gemaakt. Hij is bestuurder, ondernemer en Wassenaarder in hart en nieren.
En wanneer bestuurlijke stabiliteit nodig is, heeft hij laten zien dat hij niet aan de zijlijn blijft staan, maar verantwoordelijkheid neemt.










