De Wassenaarse gemeenteraad sprak zich eerder al uit over het plan om zeven zorgstudio’s voor jongeren met een meervoudige beperking te realiseren aan de Hoge Klei. Vrijwel alle partijen stemden destijds vóór het initiatief; alleen de VVD stemde tegen.
De redactie van Wassenaarders.nl is over dit dossier benaderd. Met de gemeenteraadsverkiezingen in aantocht achten wij het relevant om opnieuw stil te staan bij dit onderwerp. Niet vanwege een nieuw politiek debat, maar omdat de vraag naar passende woonplekken voor jongeren met een beperking onverminderd groot is.
Ouderinitiatief
Het plan, bekend als Ons Huis Wassenaar, komt van ouders van jongeren met een beperking. Zij willen een woonvoorziening realiseren waar zeven jongeren met 24-uursbegeleiding kunnen wonen.
De studio’s zijn gepland op het erf van een boerderij aan de Hoge Klei. Daar zou een bestaande schuur worden vervangen door een nieuw woonzorggebouw.
Bij de eerdere stemming in de gemeenteraad kreeg het initiatief brede steun. Veel partijen benadrukten dat er in Wassenaar weinig woonplekken zijn voor jongeren met een zware zorgvraag.
De VVD stemde als enige fractie tegen. De partij uitte zorgen over de locatie van het project. De Hoge Klei ligt in de zogenoemde groene zone, waar volgens het gemeentelijk beleid geen nieuwe woonfuncties zijn voorzien. Volgens de VVD kan toestemming voor het project leiden tot precedentwerking voor woningbouw in het buitengebied.
Besluitvorming bij het college
Voor de bouw van de zorgstudio’s is een omgevingsvergunning nodig waarbij wordt afgeweken van het geldende omgevingsplan. De bevoegdheid om die vergunning te verlenen ligt bij het college van burgemeester en wethouders.
Hoewel de gemeenteraad zich eerder positief uitsprak over het initiatief, ligt de formele beslissing over de vergunning uiteindelijk bij het college.
De realiteit achter de cijfers
De redactie vroeg ook een reactie aan de zus van een gehandicapte Wassenaarse jongen met epilepsie, die afhankelijk is van intensieve zorg. Zijn situatie laat zien waarom woonplekken met permanente begeleiding voor veel gezinnen zo belangrijk zijn.
“Voor hem is 24 uur per dag toezicht geen luxe, maar een noodzaak,” vertelt zij. “Hij kan op elk moment een epileptische aanval krijgen. Dan moet er iemand zijn die weet wat er moet gebeuren.”
Volgens haar wachten veel jongeren met een beperking op een plek waar zij veilig kunnen wonen.
“Voor mij is hij gewoon mijn broertje. Iemand die kan lachen, genieten en zijn eigen plek in de wereld verdient,” zegt ze. “Maar zijn veiligheid hangt af van mensen die weten wat ze moeten doen wanneer er een aanval komt.”
Veel families vangen de zorg volgens haar jarenlang zelf op, omdat passende woonplekken schaars zijn.
“Mijn broertje is niet de enige die wacht. In Nederland wachten veel jongeren met een beperking op een plek die er simpelweg nog niet is.”
De vraag hoe gemeenten omgaan met woonvoorzieningen voor jongeren met een zware zorgvraag kan daarom ook in verkiezingstijd relevant zijn.
Over de situatie van deze Wassenaarse familie en de zoektocht naar passende zorg verschijnt binnenkort een apart artikel op Wassenaarders.nl.
