Extremisme van welke soort dan ook bergt in zich dat men zo vast zit in het eigen gelijk dat voor andersdenkenden geen plaats meer is. Deze observatie drong zich op bij het bekijken van de beelden van een besmeurd monument op de Dam op 4 mei. Inmiddels is wel duidelijk uit welke hoek dit misdrijf kwam. Een groepje actievoerders die, vanwege het optreden van Israël, menen dat dat de ernstigste misdaad is die momenteel wordt gepleegd in de wereld.
Het rouwen over en herdenken van de oorlogsslachtoffers sinds 1940 mag volgens hen alleen in dat licht plaatsvinden. En zo niet dan besmeur je het monument ongeacht de pijn die dit veroorzaakt, want ‘jouw pijn’ is veel erger. Het gesprek aangaan met hen heeft geen zin, want op ieder tegengeluid wordt niet onderbouwd gereageerd, maar door termen als fascist en genocideontkenner te bezigen.
Dat is een makkelijke vluchtheuvel, want dan hoef je niet te debatteren. Je ziet dit fenomeen ook in de politiek en aan de talkshowtafels. En als er al iets van een debat plaatsvindt dan wordt niet naar de ander geluisterd, maar blijven de eigen argumenten worden herhaald. Zo is over Gaza sowieso al geen normaal debat meer te voeren. Dit onderstreept maar weer eens het belang van ‘fatsoenlijke’ politiek en hoffelijke omgangsvormen. Dus de politiek met zelfrelativering die compromissen zoekt.
Een debat met respect voor de ander. Kom daar maar eens om in politiek Den Haag, om over de VS maar niet te spreken. Politici hebben een voorbeeldfunctie en zijn trendsetters. En dat geldt ook voor de politici in ons dorp. Als zij geen fatsoenlijke politiek bedrijven dan ontstaat er een naar sfeertje in het dorp en worden soms dingen beweerd die met de waarheid weinig van doen hebben. Want als je maar vaak genoeg de ander verkettert en onwaarheden vertelt dan worden het ‘waarheden’. Ook in de lokale politiek.
Laten we daarvoor waken. Aan een nieuwe Raad en nieuwe commissies de opdracht om het niet te laten ontsporen. Wij willen hier geen ‘smeurpartijen’. Wat wij wel willen zijn debatten op inhoud waarbij de opponenten heel worden gelaten. Vaak hoor je dan dat “een debat mag schuren”. Wij vragen ons af of dat wel wenselijk is, want iedere klusser weet dat je met schuren erg moet oppassen; te veel schuren leidt tot onherstelbare schade.
