Compleet onverwacht en nog steeds onwerkelijk. Regisseur Eddy Terstall verloor half juli zijn goede vriend en acteur Cees Geel, ook de hoofdrolspeler in zijn filmhit Simon.
Om Cees te eren vertoont Filmhuis Wassenaar op vrijdag 18 september de film uit 2004 opnieuw in de bioscoop. Eddy is te gast, om over de bijzondere filmproductie, die een ongekend succes was, te vertellen en over zijn 30 jaar lange vriendschap met Cees.
Toen Eddy het script schreef voor Simon was het verhaal deels gebaseerd op zijn neef, qua type. En deels op de levensloop van zijn beste vriendin. Cees kwam vaak in hetzelfde buurtcafé in Amsterdam als Eddy en was precies het type dat hij voor ogen had. “Dus ben ik het script naar Cees toe gaan schrijven.”
Eddy baseert graag zijn scripts en films op zijn eigen subculturen. “De film Simon gaat over de volkse cultuur die in aanraking komt met een andere sociale klasse. En de symbiose ertussen.” De film gaat over de onwaarschijnlijke vriendschap tussen de homoseksuele, studentikoze tandarts Camiel en de vrijgevochten Simon, een hasjdealer en vrouwenversierder. De sociaal economische lagen in Nederland komen voorbij en echt Nederlandse thema’s, zeker 23 jaar geleden. Eddy: “Over Euthanasie, drugsbeleid en het homohuwelijk en dan gegoten in een buddy-movie.”
De film is in 2004 met weinig budget gemaakt. “We draaiden de film in 23 dagen, waarvan 4 in Thailand. Eigenlijk hebben we het gemaakt met de helft van het budget dat er voor nodig was. Dat zorgde voor een extra grote focus. Waar we anders meer zouden geinen, waren we nu heel geconcentreerd.”
De film werd grotendeels chronologisch opgenomen en Cees moest heel erg afvallen in korte tijd omdat zijn personage ongeneeslijk ziek wordt. Eddy herinnert zich dat na dagen hard werken en de opbouw van de opnames, de laatste filmdagen indruk maakte op de hele crew. “De sterfscène opnemen greep ons erg aan. ”
Cees woonde bij Eddy in de buurt, trouwde met zijn beste vriendin en overleed heel plotseling. “Ik kende Cees 30 jaar. Het is onwezenlijk, we wisten niet dat hij een hartafwijking had. Hij was wel niet heel gezond, het was niet meer lang leven de lol, maar toch kwam zijn dood heel onverwacht.”
Voor Eddy is het daarom vooral vreemd dat de film weer vertoond wordt. “Het is confronterend om hem weer te zien en te horen. Ook al is hij daar jonger, het is echt Cees.”
De film won op het Nederlands Film Festival in 2004 vier gouden kalveren:
Beste lange speelfilm, Beste regie, Beste acteur (Cees Geel) én de Publieksprijs.
Mis deze vertoning niet en boek nu je kaartje op https://www.obvw.nl/filmhuis
