In de aanloop naar het jubileumconcert van het Van Wassenaer Orkest op 15 november stellen we verschillende orkestleden aan u voor. Wie zijn de mensen achter de instrumenten en wat betekent het orkest voor hen? Deze week: cellist Pauline.
Mijn naam is Pauline en ik ben een van de cellisten in het orkest. Als kind ben ik mede door mijn vader van klassieke muziek gaan houden. Ik herinner mij dat ik als kind een instrument hoorde op een van de opnames die mijn vader beluisterde. Ik was daar bijzonder door geraakt. Ik wist dat dit geen viool was, maar welk strijkinstrument was dit? Later ontdekte ik dat dat de cello was.
Ik studeerde in Strasbourg en woonde daar een concert van de Noorse cellist Truls Mørk bij: het celloconcert van Sjostakovitch. Ik was diep geraakt en had als wens dat mooie instrument te leren bespelen. Ik heb nu sinds zes jaar les. Ik ben nog elke keer onder de indruk van de prachtige diepe klanken van dit gevoelige instrument.
We hebben een geweldig orkest. Er wordt hard gewerkt tijdens de repetities, maar er is zoveel ruimte voor gezelligheid. Ik vind het geweldig dat ik mij er zo welkom voel.
Een van de mooiste herinneringen was wel ons concert in april 2025 toen onder andere het prachtige celloconcert van Schumann op het programma stond. Sophie Ehling speelde zo mooi en dat ik mee mocht spelen in het orkest in de begeleiding, ik had er kippenvel van.
Muziek is iets bijzonders: het overstijgt onze werkelijkheid en communiceert met ons diepste bewustzijn. Dat geluidstrillingen zoveel emotie kunnen voortbrengen en ons zo buiten tijd en ruimte kunnen brengen, dat vind ik geweldig.
