Een student zoekt werk en gaat naar het uitzendbureau. Hij krijgt te horen: “Er is nog één baantje vrij. U moet in de dierentuin voor gorilla spelen. De echte gorilla is wegbezuinigd.” Hij neemt de baan en hangt hele dagen in gorillapak aan een boom. Enthousiast slingert hij zichzelf van tak naar tak en maakt daarbij een salto. De mensen roepen: “Oh wat een slimme aap.” Het succes stijgt hem naar het hoofd. Hij slingert nog harder, vliegt per ongeluk over het hek en landt in de kooi er naast. (De leeuwenkooi.) Er stormt een leeuw op hem af. De man gilt: “Help! Ik ben geen gorilla. Ik ben een student.” De leeuw buigt een enorme kop vol tanden naar hem toe, en fluistert: “Bent u ook hier via het uitzendbureau?”
Eigen aan humor is dat iets je totaal verrast. Augustinus heeft ooit gezegd: “Mensen reizen over de hele wereld om zich te verbazen over de hoogte van bergen of de lengte van rivieren, maar ze gaan aan zichzelf voorbij zonder enige verwondering.”
In mijn vorige parochie ging ik op huisbezoek. Er waren wegwerkzaamheden en ik werd omgeleid. Opeens was ik in een wijk waar ik nog nooit geweest was en ook de bordjes met ‘omleiding’ waren verdwenen. Irritant! Toen bedacht ik: “Op vakantie ga ik wel eens zomaar rijden, zonder dat ik weet waar ik uitkom. Puur om me te laten verrassen. Waarom laat ik me niet verrassen in mijn eigen dorp?”
Verrassingen, onverwachte dingen wil je niet. Je wilt de controle over je leven. Maar soms mis je daardoor veel. Bijvoorbeeld: Zomaar genieten van een kopje koffie in de zon. Of je ziet iets gebeuren dat een glimlach op je gezicht kan brengen. Als je niet alles onder controle wilt hebben, geniet je meer van zulke momenten. Je verwondert je. En dat scheelt een hoop spanning, frustratie en ergernis. Kortom: Laat je verrassen!
Pastoor Rochus Franken
