Honderden vragen van bewoners, tientallen pagina’s aan antwoorden en een college dat vasthoudt aan zijn koers: de bijlagen bij de recente raadsinformatiebrief over de herontwikkeling van de Gemeentewerf maken duidelijk waarom dit dossier al maanden tot verhitte discussies leidt. Terwijl omwonenden blijven waarschuwen voor parkeerdruk, bouwhoogte en verlies van leefkwaliteit, nadert het project nu een fase waarin politieke keuzes onvermijdelijk worden.
Terugkerende zorgen uit de buurt
Sinds eind 2023 heeft de gemeente meerdere bewonersbijeenkomsten georganiseerd over de toekomst van de Gemeentewerf. De laatste bijeenkomst vond plaats op donderdag 8 januari. Ongelukkigerwijs op dezelfde avond als de gemeentelijke nieuwjaarsreceptie. In uitgebreide vraag- en antwoordoverzichten is vastgelegd wat inwoners naar voren brachten. Opvallend is de herhaling: zorgen over bouwhoogte, verlies van zonlicht en uitzicht, verkeersveiligheid, parkeerdruk en de sanering van vervuilde grond keren keer op keer terug.
Met name bewoners van de Havenstraat en de Van Zuylen van Nijeveltstraat vrezen dat hun woonomgeving ingrijpend verandert. Zij vragen om lagere bebouwing, meer afstand tot bestaande woningen en oplossingen voor een parkeerprobleem dat nu al als groot wordt ervaren.
Begripvol luisteren, weinig harde toezeggingen
In de antwoorden kiest de gemeente een consistente toon. Zorgen worden erkend en “meegenomen in de verdere uitwerking”, maar concrete garanties blijven schaars. Veel vragen worden doorgeschoven naar latere fases, zoals het definitieve stedenbouwkundig plan of het inrichtingsplan van de openbare ruimte.
Daarmee wordt zichtbaar wat participatie in dit project betekent: bewoners kunnen meedenken en aandachtspunten aandragen, maar hebben geen doorslaggevende invloed op de hoofdlijnen. Het college erkent in de raadsinformatiebrief ook expliciet dat niet alle wensen zijn overgenomen, omdat keuzes zijn gemaakt op basis van woningbouwafspraken, financiële haalbaarheid en het, naar hun oordeel, algemeen belang.
Parkeren als structureel breekpunt
Parkeren vormt het grootste spanningspunt in het dossier. Bewoners vragen herhaaldelijk om extra parkeerplaatsen of een ondergrondse parkeergarage. De gemeente wijst deze optie consequent af. Volgens het college is ondergronds parkeren onderzocht, maar financieel niet haalbaar: de kosten zouden gemiddeld circa 50 procent hoger liggen dan parkeren op maaiveld, zonder dat dit ruimtelijke voordelen oplevert.
Daarnaast stelt de gemeente nadrukkelijk dat het oplossen van bestaande parkeerproblemen in de buurt geen doel is van de herontwikkeling. Er wordt vastgehouden aan provinciale parkeernormen. Voor veel bewoners botst dat met hun dagelijkse ervaring en met de verwachting dat een groot bouwproject ook bestaande knelpunten zou verlichten.
Bouwhoogte en zonlicht: beperkte speelruimte
Ook over bouwhoogte en zonlicht is veel discussie. In de vraag en antwoord-overzichten staat dat bouwblokken iets zijn verschoven en dat op onderdelen hoogtes zijn aangepast. Tegelijk blijft het uitgangspunt overeind dat op delen van het terrein bebouwing tot drie, vier of vijf lagen mogelijk is, inclusief enkele penthouses.
Bewoners die hoopten op verdergaande verlagingen of grotere afstanden krijgen weinig concrete toezeggingen. De aanpassingen blijven binnen wat het college stedenbouwkundig en financieel verantwoord acht.
Sanering technisch uitgewerkt, zorgen blijven
Over de sanering van de vervuilde bodem is de gemeente relatief concreet. De sanering zal in één keer plaatsvinden, naar verwachting rond 2028. Vooraf worden bouwkundige opnames gedaan bij omliggende woningen en, waar nodig, trillingsmetingen geplaatst. Eventuele schade kan worden gemeld en beoordeeld.
Toch blijkt uit de bijlagen dat de onrust bij bewoners groot blijft. De lange tijdshorizon en onzekerheid over overlast en risico’s dragen daaraan bij.
Van inspraak naar besluitvorming
Met de raadsinformatiebrief verschuift het dossier definitief van participatie naar politiek. De gemeenteraad moet zich uitspreken over het stedenbouwkundig kader en later over de wijziging van het omgevingsplan. Dat zijn de momenten waarop de koers formeel wordt vastgelegd.
De vraag-antwoordoverzichten laten nauwkeurig zien wat bewoners hebben ingebracht en hoe het college daarmee is omgegaan. De vraag die nu voorligt, is welke belangen de gemeenteraad zwaarder laat wegen: die van omwonenden die hun leefomgeving zien veranderen, of die van woningzoekenden en de gemeente die vasthouden aan tempo en haalbaarheid. Die afweging zal bepalend zijn voor de toekomst van de Gemeentewerf. Dat geldt ook voor het vertrouwen in het proces.
